Jiangxi, 11 Mac 2026 – Ketika krisis Timur Tengah semakin memuncak, China mendapati kepentingan ekonomi dan strategiknya yang besar di rantau ini semakin terdedah. Daripada keselamatan tenaga hinggalah operasi syarikat teknologi, konflik ini membentangkan pelbagai cabaran yang kini terpaksa dihadapi oleh Beijing.
Keselamatan Tenaga di Pertembungan
Selat Hormuz, yang kini ditutup untuk perkapalan, membawa kira-kira satu perlima daripada penggunaan minyak dunia—kira-kira 18-19 juta tong minyak mentah dan kondensat setiap hari. Bagi China, pengimport minyak terbesar di dunia, ini merupakan satu kelemahan yang kritikal.
"Jika konflik ini menjadi perang yang berlarutan, harga minyak akan kekal tinggi untuk tempoh yang panjang, berpotensi mencetuskan jangkaan stagflasi yang boleh mengejutkan pasaran kewangan dan ekonomi global di luar jangkaan," amaran Zhang Bin, penasihat politik kebangsaan dan timbalan pengarah Institut Ekonomi dan Politik Dunia di Akademi Sains Sosial China.
Analisis Morgan Stanley menunjukkan bahawa pengeluar Teluk hanya mempunyai kapasiti penyimpanan darat selama kira-kira 25 hari untuk pengeluaran yang terkandas. Jika Selat kekal ditutup selepas itu, pemotongan pengeluaran tidak dapat dielakkan. Bagi China, yang sangat bergantung pada minyak Timur Tengah, senario ini menimbulkan risiko bekalan yang ketara.
Operasi Sektor Teknologi Digantung
Konflik itu telah memaksa beberapa syarikat teknologi China menggantung operasi di seluruh rantau ini. Firma pemanduan autonomi, yang telah berpusu-pusu ke negara-negara Teluk sebagai tempat ujian yang ideal, telah terjejas teruk.
WeRide, sebuah syarikat baharu pemanduan autonomi yang berpangkalan di Guangzhou, telah menggantung operasi Robotaxi di Dubai sejurus selepas konflik itu memuncak. Hampir 100 pekerja syarikat itu di rantau ini telah beralih kepada pengaturan bekerja dari rumah, dengan kenderaan dipindahkan ke dalam rumah untuk penyimpanan yang selamat.
Perkhidmatan komersial pemanduan autonomi Apollo Baidu, yang dilancarkan di Abu Dhabi hanya dua bulan lalu pada Januari 2026, mengalami gangguan perkhidmatan sementara. Walaupun sebahagiannya telah dipulihkan, program pengujiannya di Dubai masih digantung.
Malah syarikat yang mempunyai kehadiran serantau yang ketara turut mengambil langkah berjaga-jaga yang melampau. Midea, yang menganggap Timur Tengah sebagai pasaran luar negara utama dengan pejabat di Riyadh, Dubai dan Doha, telah memindahkan semua kakitangan tempatan ke tempat kerja jarak jauh.
Rundingan Pelaburan Ditangguhkan
Krisis ini telah membayangi aliran pelaburan rentas sempadan. Beberapa pelabur China telah menggantung rundingan untuk pemerolehan aset infrastruktur dan tenaga di Timur Tengah, menurut Reuters. Seorang jurubank pelaburan yang berpangkalan di Hong Kong menyatakan bahawa bank kini memerlukan penilaian keselamatan yang lengkap sebelum membenarkan kakitangan pergi ke rantau ini, sekali gus mewujudkan "kelewatan yang ketara" dalam lawatan bersama antara pelabur Timur Tengah dan syarikat China yang mencari pembiayaan.
Fred Hu, pengerusi Primavera Capital Group, menawarkan perspektif yang terukur: walaupun konflik itu akan mengganggu aliran modal jangka pendek dan rundingan pelaburan, campur tangan sedemikian "tidak mungkin memutuskan, apatah lagi membalikkan" hubungan pelaburan yang semakin mendalam antara kedua-dua rantau.
Kos Manusia
Dimensi kemanusiaan tidak boleh diabaikan. Sehingga 2 Mac, lebih 3,000 warga China telah dipindahkan dari Iran. Seorang warga China terkorban secara tragis dalam konflik ketenteraan. Kementerian Hal Ehwal Luar China telah mengeluarkan amaran berulang kali menggesa warga negara untuk meninggalkan kawasan yang terjejas.
Kekangan Strategik
Walaupun terdapat tekanan ini, penganalisis menjangkakan China akan mengekalkan kawalan strategik. Hu Chunchun, pengarah Institut Pengajian Eropah di Universiti Pengajian Antarabangsa Shanghai, menyatakan dalam satu temu bual dengan media Jerman bahawa walaupun Iran memegang kepentingan strategik dalam kalkulus ekonomi serantau China, Beijing tidak mungkin campur tangan secara ketenteraan dalam konfrontasi langsung.
"China jarang menyertai konflik luar negara melalui cara ketenteraan dan tidak cenderung menggunakan kekerasan ketenteraan untuk mempengaruhi situasi serantau," jelas Hu. "Perkongsian strategik yang komprehensif" dengan Iran mewakili platform kerjasama dan bukannya pakatan ketenteraan dengan obligasi pertahanan kolektif.
Tinjauan Jangka Panjang
Krisis ini mungkin mendorong syarikat-syarikat China untuk menilai semula strategi serantau mereka. "Syarikat-syarikat harus mempelbagaikan kehadiran pasaran antarabangsa mereka dan mengelakkan daripada menumpukan tumpuan perniagaan di negara atau wilayah tertentu," nasihat Cai Shixuan, pengasas firma perunding strategik Timur Tengah Invest MENA. "Melakukan pelaburan sepenuhnya dalam mana-mana pasaran tunggal mewakili langkah strategik berisiko tinggi".
Namun begitu, keyakinan terhadap potensi jangka panjang rantau ini masih kekal. Midea menyatakan bahawa negara-negara Teluk, terutamanya negara-negara kaya minyak, mengekalkan asas pertumbuhan permintaan yang kukuh, dengan syarikat itu telah pun mantap sebagai jenama perkakas rumah terkemuka di rantau ini.
Seperti yang dinyatakan oleh seorang pemerhati, konflik itu mungkin "membentuk semula hala tuju syarikat-syarikat China ke peringkat global, mengubah risiko geopolitik daripada hingar latar belakang kepada ribut yang tidak terkawal yang secara langsung menjejaskan strategi perniagaan. Jawapan paling langsung kepada ketidakpastian sedemikian mungkin masih merupakan kepelbagaian".
Masa siaran: 11 Mac 2026
